Poesje en de mensheid.

 Wij bevinden ons al dagen in een hittegolf, temperaturen van 30 tot 35 graden. Gelukkig hebben we een koel huis, de benedenverdieping althans. Boven wil je niet wezen, het is er gelijk een bakoven. Poezen hebben blijkbaar een andere temperatuurbeleving als mensen. Ik was Poesje een poosje kwijt, maar na gedegen speurwerk, goed kijken, vond ik haar bij haar vriendin in de poppenmand, beide in diepe slaap. Het is er zo heet daarboven, dat je een ei kunt bakken op de vensterbank. Maar Poesje vindt het er net lekker.

Ik heb er trouwens ook niet zo veel last van. Ik vind het wel lekker rustig. Voor 9 uur een stukje fietsen of/en een stukje tuin doen of iets supernoodzakelijks in huis. En dan verder in de koele salon lekker zitten lezen of niksen of een tukje. 's Avonds weer naar buiten, waar het dan om 9 uur nog 29 graden is, maar die hete bol is dan tenminste achter de bomen verdwenen. 35 graden in mei. Waar moet dat heen? Vrijdag weer wat menselijker temperaturen. 28 graden is voorspeld. Voor ons een luxe.

Ik las in een Belgische krant dat de weerman op T.V. wordt bedreigd omdat zijn weerkaarten te rood zouden zijn. 

Klimaatopwarming bestaat niet!!!! Sinterklaas wel daarentegen. En misschien de Kerstman ook wel. En chemtrails!!  

Waar moet het heen met het klimaat én met de mensheid?

Poesje weet het niet. Het kan hem ook geen donder schelen, als hij zijn brokjes maar krijgt. 

 

Het trieste lot van de laatste Eikelmuis

 

Poesje Samir heeft afgelopen nacht een gruwelijke moord begaan. Het bewijs lag vanmorgen uitgekotst voor de badkamerdeur. 

Bij nadere beschouwing ontwaarde ik 2 kleine pootjes en iets wolligs wits. Geen ordinaire muis, nee het leek ons meer een eikelmuis, bijna uitgestorven nota bene. 

Hoe haalt die kat het in zijn hoofd, na zeker een jaar muis noch vogel gevangen te hebben. Weet hij niet dat het hier een zeldzaam leuk en mooi beestje betreft?

En ook nog.., hoe heeft hij hem kunnen vangen, kunnen overmeesteren, kunnen opvreten met huid en haar... 

Wij weten uit ervaring dat het felle beestjes zijn die zich niet zonder slag of stoot laten kisten. In een van onze vorige huizen hadden we op gegeven moment 5 katten. Op een morgen zagen we ze alle 5 rondom een klein fel beestje steeds achterwaartse sprongen maken. Het beestje in het midden van de kring haalde om beurten naar ze uit en wist zich tegenover de kattenovermacht staande te houden.

Dus Poesje, vertel eens gauw...?

In ieder geval bleek je buit moeilijk te verteren. Je hebt de hele dag niet meer om eten gezeurd.

Verrassing uit Groningen. 1960

 

In de jaren 50 en 60 toen telefoonverkeer nog niet zo gebruikelijk was, kwam het geregeld voor dat er onverwacht bezoek op de stoep stond. Het kon treffen dat ze voor een dichte deur stonden omdat wij ook naar een onaangekondigde visite op pad waren. Zij lieten dan een briefje achter. Zo'n plotseling bezoek kwam nooit ongelegen, zoveel afspraken hadden we niet en ook niet zo veel afleiding. Geen T.V. programma's die we misten, want die hadden we nog niet...

Het was dan ook een hele verrassing toen er op een zondag een auto voor de deur stopte met een hele Groningse familie er in. Een neef van mijn vader met vrouw en dochters. Een auto! Mijn vader stikte van jaloezie natuurlijk, had hij ook wel willen hebben. Maar de neef had een garage, dan staan de autos voor het grijpen.

En 2 dochters. Die had mijn vader ook wel, maar hij had ook nog 3 zoons waar hij niet om gevraagd had. Hij zat eigenlijk helemaal niet op kinderen te wachten, maar ja, die kwamen.. Meisjes vond hij wel leuk, maar  jongens zag hij meer als lastposten. Opvreters met een grote mond. Hij had liever kippen en een kat. Vogeltjes, volières vol. Die kostten ook, maar daar kreeg je wat voor terug. Met 2 kinderen kon je nog uit rijden gaan op zondagmiddag. Met 5 niet. Bovendien had hij geen auto omdat hij al die jongens moest voeren. Een logische gedachtengang , dat wel.

Het werd een heel feest met de Groningse familie. Mijn vader verviel gelijk in voor ons onverstaanbaar Koeterwaals. Het waren aardige  mensen met zoals ik al noemde 2 meisjes, waarvan een net zo oud als ik en ook gitaarliefhebster, de ander een paar jaar ouder, maar niet ouder dan 15 en ongelooflijk lang voor haar leeftijd. Ze heette Ika, net als haar grootmoeder, een zus van mijn oma. Hoe de jongste heette weet ik niet meer. Op de foto v.l.n.r. boven de neef, die ook Gerard heette, net als mijn vader, dan de lange Ika, mijn vader, mijn moeder, die al die jongens baarde, voor met gitaar ikke 12 jaar, rechts met gitaar het Groningse kind en ertussen Ruud, Rita en de Groningse moeder. We hebben ze nooit meer gezien of gehoord. Zouden er nog een paar van leven?. De meisjes misschien?

Voor het ouderlijk huis. 

Een spannend dagje.

 Toen wij gister lichtelijk beschonken terugkwamen van de Salle des Fêtes waar de verjaardagen van de maand april gevierd werden, ging Marimon nog even bij zijn mails kijken omdat hij eerder op de dag een vreemd berichtje afkomstig uit Dubai had gezien waar hij op het moment niet te veel aandacht aan besteed had. Wat hij zag was, dat er een bedrag van 240 euro in 4 termijnen, waarvan de eerste gister, zou overgemaakt worden naar Darty. Wat en wie is Darty? Een Electromenagerbedrijf. Heb jij iets elektrisch besteld? Ik weet van niks. Toen oh schrik, zag hij een bedrag van 1250 euro dat via Paypal was overgemaakt naar een ons onbekend bedrijf. In een klap drong het door dat er iemand  bezig was onze gezamelijke rekenening te plunderen. Help! Totale paniek. Ineens wisten we helemaal niet welk nummer we moesten bellen om de rekening te blokkeren. Marimon vloog in de auto naar de bank, maar die was natuurlijk al dicht (18 uur 45)ik zocht intussen alle bankpapieren bij elkaar in de hoop daar een nummer te vinden. Vond een nummer, ging bellen. Dan krijg je zo'n robot, het gesprek gaat u zoveel kosten per minuut, het gesprek gaat opgenomen worden voor uw eigen veiligheid.. Jahàààà, schiet nou maar op!! Als u dit wilt druk 1, als u dat wilt druk  2, als u niks wilt druk 3, als u een zenuwaanval krijgt druk 4 dan roepen wij de SAMU. Toen ik uiteindelijk een vent van vlees en bloed aan de telefoon kreeg wist ik ineens geen Frans woord meer te zeggen, wist niet meer wat hacken was in het Frans (piraté). Uit mijn gestamel kon hij natuurlijk geen wijs worden. Opnieuw. Eerst rustig worden, de benodigde termen op een papiertje zetten en nog eens goed naar die man luisteren. Herkansing. Al die handelingen opnieuw en toen Bingo, had ik het juiste telefoonnummer. Zegt u duidelijk, in een zin wat er gebeurd is. Dat ging goed, hij had het begrepen, mijn bankkaart werd geblokkeerd en daarmee de bankrekening. 

Ondertussen was Marimon ook van de ergste schrik bekomen en had PayPal gecontacteerd. Meteen het paswoord veranderd, nu kon er niemand meer in komen. Gelijk er op kregen we een mail van PayPal dat de tijdelijke toestemming tot betaling was geannuleerd. Dat kon gelukkig nog want ze stonden nog in de wacht, zo bleek. Onze centen op het droge. Pfff...

Ik vond dat we nu wel de pizza konden gaan eten die ik in de oven had gezet. Toen ik daartoe naar de keuken liep rook ik een branderige lucht. Nee, de pizza was niet verbrand, maar de oven. Hij was er halverwege het bakproces mee gestopt. Pizza niet gaar en oven kapot. Er zijn van die dagen...

Vandaag 1 mei, nationale feestdag in Frankrijk, alles potdicht natuurlijk. Morgen naar onze bank om alles weer te déblokkeren. Overigens leerden we uit de mail van Paypal dat er iets in Engeland  was besteld (waarschijnlijk kledij), van een Italiaans bedrijf en verzonden zou worden naar iemand (naam en adres vermeld) in Frankrijk. Zo gaan die dingen. Ingewikkeld, maar alles blijkt te achterhalen. Zelfs dat het met een Apple mobiele telefoon was besteld in Londen. (misschien wel met een gejatte Apple).