Kermisvondelingen...

 

Dit is met stip de armoedigste foto uit mijn verzameling.

Begin jaren 50, ik was een jaar of 5 schat ik. Het was Kermis en Rudy en ik mochten bij uitzondering, zomaar door de week, met onze grote zus naar de kermis. Het zal een woensdagmiddag geweest zijn en daarom moesten we gewoon onze doordeweekse woensdagmiddag kleren aan. Dat waren de oudste die we hadden, categorie 3. Schoolkleren waren categorie 2 en Zondagse kleren, categorie 1, mochten natuurlijk alleen aan op zon-en feestdagen, zoals de zondag van Kermis, als we met onze ouders onze beste, soms nieuwe, kleren gingen showen. Het hele dorp was daar dan aanwezig en vaak ook mensen die het dorp al jaren verlaten hadden.

De Kermis was de eerste zondag in oktober, de nieuw aangeschafte kleren waren natuurlijk bestemd voor de winter en het was altijd een gok of je ze ook kon dragen die bewuste zondag, want vaak was het nog stralend weer en liep je te puffen in je nieuwe winterjas. 

Het was dus aan de kleding te zien een koude Kermis, we zien er een beetje kleumerig uit, alleen zus glimlacht tegen de fotograaf, maar die glimlachte tegen iedereen, want ze had (heeft) een vriendelijk karakter. Ik niet, ik was (ben) een kat uit de boomkijker. Rudy was ook een vriendelijk jochie, altijd gebleven.

Op het eerste gezicht doen we als groepje een beetje armoedig aan, maar bij nadere beschouwing toch niet, want de kleren zijn proper en heel. Zus haar sokjes zijn helder wit en met liefde gebreid met gaatjespatroon. Haar jas lijkt me wat groot, waarschijnlijk een krijgertje, maar lekker warm en bovendien gaat ze er nog ingroeien. Ik een witte strik in het haar, Rudy een net colbertje en een plusfour. Nee, we zien er niet verwaarloosd uit en tja wat wil je, 7 jaar na de oorlog was er nog niet zo veel, je mocht al blij zijn dat je kleren aan je lijf had. 

En gelukkig geen merkenstrijd, geen afgunst, geen gepest!

Wat zouden we gedaan hebben met de paar centen die we meegekregen hadden? Rondje fietsenmolen? Een rode zuurstok? 

Bij de schiettent hebben we vast wel een papieren roos kunnen scoren. Gratis...En kijken en luisteren is ook gratis!