Daar gaan we weer. Na een week stralende zon en veel te hoge temperaturen voor de tijd van het jaar, is de tuin mij al boven het hoofd gegroeid en we zitten pas in april. Dat gaat nog wat worden. En natuurlijk heeft de moestuinziekte mij weer te pakken. Uitjes en erwtjes, rabarber en aardbeien. bessen aan de struik, waarvan ik vergeten ben of het nu rode of witte waren, de prachtige, wild woekerende Centaurea met pijn in mijn hart er uit laten snokken door mijn lieve behulpzame Hollandse buren, waarvoor in de plaats vanavond een al flink voorgetrokken Courgette komt te staan. Dan nog om alles op te vullen een aantal Pompoenen en misschien nog een Butternut. En o ja, gisteravond tegen donker nog 12 ijsbergslaatjes geplant. Dat allemaal in dat piepkleine tuintje? Eh ja, als ze allemaal wat opschikken, passen er veel makke planten in een hok.Vanmorgen heel wat tijd verbeuzeld met het uitzoeken van een geschikt plekje voor de gele roos, die ik had gekocht voor Marimon's verjaardag en die ik had gedacht tegen de vorig jaar opgeleverde cabanon te planten. Na veel gehak en gedoe bleek dat geen geschikte plek, dus moest Roosje elders in de tuin. Maar waar?? Wij hebben geen plaats! Tenminste geen lege plaats. Uiteindelijk moest de smeerwortel er maar aan geloven, want die was zo monsterlijk hard gegroeid dat alle buren in de verdrukking waren gekomen. Voilà, een hele kruiwagen vol van nog geen vierkante meter plant. Een prachtige plek voor Roosje. We hebben nog een paar meter verder nog een smeerwortel voor de bijtjes overgelaten want die zijn er dol op.
Akelei., groeit daar ook gratis en voor niks.
Zou ze hier gelukkig worden?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten